Ey aşk-ı devranî meczub eyledin fakiyri
Vehb-i pak eyledin bu nâ-şâd ömr-ü hakîri

Bir rüzgârdın sanki yâre söyledin hesmele
Ne çâre olmaya bu kör muglaka besmele

Gel ki göresin Hâyy neye çâre ola cânân
Olmaz devrâni cân böyle kanamıyor saf’ân

Girdik bu devrâna yürüyoruz da semâya
Aştık bu tebâyı vardık da kebr-i sefâya

Acırsan halime zafer der mehmed emîne
Pervâne misin cân dîvâne mi söylesene

Zîrâ biter çile vahdet kılar vücud ne ise
Sakın düşmeyin ha asl-ı devrân-ı kebirde

Zafer IŞIK, 2005

Mehmet Emin HOLAT’a ithaf.